maandag, januari 17, 2005

Accordeonist van de week... is een handelsmerk

The name "Jimmy Shand" is a Trade Mark and
Registered Name accepted February 2003.



Jimmy Shand (1908-2000) is een legendarisch schotse accordeonist. Geboren in een gezin van bescheiden komaf met negen kinderen, verhuisde Jimmy van East Wemyss naar Auchtermuchty, waar hij de meeste tijd van zijn leven sleet. Jimmy volgde zijn vaders voetsporen in de koolmijnen. Aan de vooravond van de grote algemene staking in Groot-Brittannië van 1926 was Jimmy (samen met vele anderen) werkloos.

Op een dag was Jimmy met met een vriend in Dundee en bewonderde een accordeon in de etalage van Forbes' Music Shop. Hij wist natuurlijk dat hij zich dit instrument niet kon veroorloven. Zijn vriend sprak de historische woorden "Maybe you canna buy but it wouldn't cost you anything to try one" en ze stapten de winkel binnen en Jimmy begon te spelen. De eigenaar bood hem direct een job aan.

De rest is Schotse geschiedenis... Jimmy maakte zijn eerst plaat in 1933, zijn eerste radio-optreden op de BBC in 1934 en werd gaandeweg een wereldberoemde Schotse legende. In de jaren '50 verscheen er zowat elke week een nieuwe plaat van Jimmy Shand. Jimmy werd Sir Jimmy Shand in 1999.

Lees meer op: Jimmy Shand Webstek of op Jimmy Shand Memorial

maandag, november 22, 2004

Accordeonist van de week... was ooit getrouwd met Mae West



Guido Deiro (1886-1950) was …

de eerste die het had over een ‘piano-accordeon’
de eerste piano-accordeonist die opnames maakte (Edison Wax Cylinders: 1911)
de eerste piano-accordeonist die optrad in een radio-uitzending (8MK Detroit: 1922)
de eeste piano-accordeonist die meewerkte aan de soundtrack van een film ((Vitaphone: 1928)
van 1914 tot 1920 getrouwd met Mae West.
een schitterend accordeonist.


Een heruitgave van originele opnames van Guido Deiro is gepland voor binnenkort.
Ondertussen kunnen we genieten van zijn composisties in de schitterende uitvoering van Henry Doktorski.

Henry Doktorski is ook de webmaster van de uitstekende Guido Deiro webstek. Goed voor uren lees- en kijkplezier.

zondag, november 21, 2004

Marc Perrone is alive and kicking in... Paris



Stel je voor... twee dagen voor je naar Parijs vertrekt lees je dat Marc Perrone een nieuwe CD uitbrengt. 'Son éphémère passion'. Het is inmiddels alweer drie jaar geleden dat het absolute rolmodel van de diationische accordeonist een CD uitbracht. Verder lees je dat Marc Perrone van 16 november tot 4 december optreedt in Théatre du Renard!
Stel je voor... op dinsdag 16 november sta je om 20h30 in Théatre du Renard aan te schuiven. Om 21h wordt Parc Perrone verwacht. De man die persoonlijk verantwoordelijk is voor de revival van het diatonisch accordeon. Die er voor zorgde dat de familie Castagnari terug diationische accodeons fabriceert. Ik zag hem een drietal jaar geleden in ... (jawel) Zwevegem. Hij was toen al ziek en kon amper nog lopen. Vanavond wordt hij op het podium gebracht is zijn rolstoel. Zijn ogen twinkelen in de spots. Zijn accordeon speelt zo subtiel, zo zacht... De toeschouwers - een 50-tal vrienden - neuriën en zingen mee... De meester vertelt, zingt en geniet. Ik zit ertussen en geniet mee. Dat we dat nog mogen meemaken...

Meer over Marc Perron:

Over Marc Perrone
Zijn bescheiden website
Over 'Son éphémère passion'
Le Monde over zijn optreden in Théatre Renard

donderdag, september 30, 2004

Publicités pour accordéons

Ook Accordeonman is uiteindelijk gezwicht onder de druk van de commercie. Het bleek onhoudbaar deze site te onderhouden zonder publiciteit.



Doe onze sponsers een plezier en ga een kijkje nemen op Accordeonman-reclame en flaneer door de onoverzichtelijk gallerijen van Catherine en Jean-Luc Matte met advertenties, foto's, postkaarten, affiches, ... Geniet ervan!

zaterdag, september 18, 2004

Accordionist van de week ... is weer een blondje (... en een héél grote accordeonmadam)

"My grandmother loved accordion music, but she never played it. She bought me an accordion, but in the beginning I wasn't interested. I wanted to play the piano, because everyone played piano. But little by little I started to play and learned to love the instrument.”



Maria Kalaniemi start met folkmelodieën, maar begint al vlug een klassieke opleiding en gaat vervolgens naar de befaamde Silbelius Academie. Haar specialiteit is de 5-rijen accordeon waar ze sinds haar achtste levensjaar op musiceert. Ze heeft talrijke cd’s op haar naam, zowel solo, als met haar groep Aldargaz, haar eerste groep Niekku of samen met andere muzikanten (als Sven Ahlbäck en Timo Alakotila). Naast haar typisch accordeonspel, blijft de muziek van Maria Kalaniemi voeling houden met de Finse volksmuziek en vooral ook de Finse Tango, zoals blijkt uit haar samenwerking met het Finse Tango-orkest Unto (cfr. de CD 'Finnish Tango').

Kalaniemi zwicht het experiment niet. Ze is één van de vijf leden van het beste accordeon-orkest ter wereld – the Accordion Tribe – dat naast de Finse tangospecialiste bestaat uit de Sloveense balkanvirtuoos Bratko Bibic, de New Yorkse avant-gardist Guy Klucevsek (zie Accordeonman van 19 mei), de Weense walskoning Otto Lechner en de Zweedse vernieuwer Lars Hollmer. Zij hebben de handen ineengeslagen en zwieren gevijven langs aanstekelijke composities, waarin improvisatie, Scandinavische folk, minimale muziek en vrolijke rondedansjes en tangovariaties elkaar uitgebalanceerd afwisselen. Avontuurlijk, fris en tegelijk helder en homogeen. Wanneer de accordeonisten hieraan ook nog hun stem toevoegen, ontstaat er een ware zee aan rieten, tongen, balgen en longen.

Haar biografie, discografie, ... vind je op:

http://www.hoedown.com/artists/mariakalaniemi/
http://www.noside.com/bio_MariaK.html

Interview-fragmenten kan je lezen op:

http://www.rootsworld.com/rw/finland/maria.html
http://www.rootsworld.com/rw/finland/maria99.html

zaterdag, september 11, 2004

Accordionist van de week ... is een blondje



Deze morgen 9u10... das KulturKaufhaus Dussmann opent pas om 10 uur zijn deuren. Nog wat kuieren op 'Unter ter Linden', de afgelopen jaren verkeersvrij op 11 september wegens Jesus Day. Er worden 50.000 jongeren verwacht... de geluidsinstalaties worden getest.

Ik ben de eerste klant die het KulturKaufhaus binnentreed, klokslag 10 uur. Ik geef mezelf 20 minuten, het vliegtuig vertrekt om 11u50. Uiteindelijk blijkt het KulturKaufhaus niets bijzonders tot ik .... Pânico na Panificadora van Cathrin Pfeifer hoor...

Na jaren accordeon-spotting ontwikkel je een zeker intuïtie. Ik heb een feilloze radar voor accordeon-beeldjes (kabouters, engeltjes, kobolten, heksen, ....). Ik voel gewoon het accordeon-gehalte van CD's bij de platenboer. Het is me meermaals overkomen, een 'cover' die niets accordeon verraadt, en op het zilver plakje staat prachtige accordeonmuziek. Deze keer was het weer raak. Er stond een oude type-machinge op de cover... en ik ontdekte Cathrin Pfeifer ... en haar 3 cd's ... wunderschön

zondag, september 05, 2004

Accordeonman Educatief: Cajun

Het is bekend dat de Cajuns oorspronkelijk uit Frankrijk (Noord-Frankrijk, Brittannië, Normandië en Picardië) komen. Dat ze Belgische roots hebben is minder bekend. Het is echter niet toevallig dat er in Cajun Country nog verscheidene dorpjes of stadjes een verbroedering hebben Belgische steden en gemeenten. Zo is bv. Lafayette (de hoofdstad van Frans Louisiana) verbroederd met het Waalse Namen (Namur) en Crowley met Vaux Sur Sure.
De geschiedenis van de Cajuns begint eigenlijk al in 1604, toen de eerste Franse kolonisten zich in Acadia (later Nova Scotia genoemd) vestigden. Rond 1620 volgde er een massalere toeloop naar deze streek in Canada. Maar tijdens de “Queen Anne’s War” wonnen de Engelsen in het begin van de 18de eeuw de controle over Acadia. De Britten eisten dat de Acadians (Acadianen) zich zouden aanpassen aan o.m. de Britse religie en taal (en wie weet, misschien wel eetgewoontes, die hen dan ongetwijfeld de das zullen omgedaan hebben). Maar toen de meeste Acadians weigerden trouw te zweren aan Groot-Brittannië, werden ze in 1755 door de Engelsen uit Acadia verdreven. Zo zwierf een groot deel van de Acadians jarenlang door Canada en de koloniën aan de oostkust van wat later de Verenigde Staten zouden worden, tot ze uiteindelijk in Louisiana terechtkwamen. De eerste Cajuns werden in Louisiana door Fransen en Spanjaarden verwelkomd in 1756. Doordat Louisiana (toen nog Bourbon France) al sinds 1682 door Fransen gekoloniseerd was, vonden de Acadians daar verwantschap en doordat er toch niemand anders in het moerassig gebied wou leven, vestigden ze zich langs de waterwegen van Zuid-Louisiana (ten zuiden en westen van New Orleans). Dit moerassig gebied werd door hen dan leefbaar gemaakt. De naam “Acadians” werd, nadat het jaren verkeerd uitgesproken werd, verbasterd tot “cajuns”.



Qua stijl situeert de muziek van de “cajuns’” zich, net als rockabilly, ergens tussen country- en bluesmuziek. Maar toch gaat het een volledig andere richting uit. Cajun is een volksmuziek en bestaat al heel wat langer. In de late jaren van de 18de eeuw was het zingen van ballades bij de Cajuns al heel populair in Louisiana. In de 19de eeuw werd de fiddle de muzikale heerser in Cajun-kringen. In de jaren 1870 werd de accordeon (via Duitsland) geïntroduceerd en in 't begin van de 20ste eeuw was Cajun-muziek, vooral instrumentaal met Cajun-accordeon en fiddle, reeds heel populair op dansparty's, huisfeestjes en picknicks. De "zwarte Cajuns" speelden "Creole-muziek" (later: Zydeco). Vanaf de jaren '20 gebruikten de Cajuns ook de gitaar als instrument.

Wil je meer weten over cajun-muziek, de eerste plaatopnames, de belangrijkste cajun-muzikanten en vooral waarom de zwarte Amédée Ardoin cajun-muziek – en geen zydeco – speelt... lees dan verder op http://www.billybop.be/styles/cajuncorner/music.asp

Andere interessante links:
http://www.downtowncajunband.nl/sitewillem/cajunwat.htm
http://www.meloche.net/cajun_music.htm

Maar vergeet vooral Rajun’ Cajun KLRZ 100.3 FM niet!

"All Louisiana, All the Time!" Rechtstreeks uit Larose, Louisiana, 24 op 24 real cajun muziek, af en toe onderbroken door franse les.


(let op de Belgische vlag)